Author :
Abstract
Bu çalışma dijital medyada ulusal kimliğin görsel olarak nasıl inşa edildiğini Türkiye ve Amerika Birleşik Devletleri özelinde seçilen altı kampanya görseli üzerinden karşılaştırmalı bir göstergebilimsel analizle incelemektedir. Araştırmada devlet kurumları ve küresel markalar tarafından kullanılan sembolik imgeler, kültürel motifler ve görsel anlatılar yoluyla ulusal değerlerin ve ideolojilerin dijital ortamda nasıl aktarıldığı üzerinde durulmaktadır. Türkiye görselleri milli bayrak, kurucu liderler ve antik yapılar gibi simgeler aracılığıyla tarihsel süreklilik, kolektif hafıza ve kültürel mirasa odaklanırken; Amerika görselleri çeşitlilik, bireysellik ve yenilik temalarını dijital benlik anlatımı üzerinden görselleştirmektedir. Bulgular, her iki ülkenin ulusal ideolojilerine uygun olarak farklı kültürel hikâyeleştirme stratejileri kullandığını ortaya koymaktadır. Çalışma, görsel iletişim tasarımının yalnızca estetik bir uygulama değil, aynı zamanda ideolojik bir anlam üretme aracı olduğunu vurgulayarak iletişim alanına kuramsal ve karşılaştırmalı bir katkı sunmaktadır. Ayrıca görsel anlatılar, izleyici katılımı ve kültürel temsile dair gelecekte yapılacak araştırmalar için çerçeveler önermektedir.
Keywords
Abstract
This study explores how national identity is visually constructed in digital media through a comparative semiotic analysis of six campaign visuals-three from Türkiye and three from the United States. The study examines how governments and global brands use symbolic imagery, cultural motifs, and visual narratives to communicate national values and ideologies across digital platforms. Visuals were selected from official and corporate media campaigns, including national day celebrations, tourism promotions, and multinational advertisements. Findings reveal that Turkish visuals emphasize historical continuity, collective memory, and cultural heritage through iconic symbols, such as the national flag, founding leaders, and ancient landmarks. In contrast, American visuals prioritize themes of diversity, individualism, and innovation, often represented through inclusive imagery, personal freedom, and digital self-expression. These differing strategies reflect broader national ideologies and distinct approaches to nation branding and cultural storytelling. The study contributes to the field of communication studies by demonstrating how visual communication design operates as both an aesthetic practice and a vehicle of ideological meaning. It offers a cross-cultural framework for analysing the interplay between media, identity, and representation in digital environments and suggests directions for future research on visual narratives, audience engagement, and participatory culture.
